Sayonara

En onze tweede trip naar Japan zit er alweer op. Vannacht was een korte nacht. Omdat we vanmorgen vroeg op moesten om naar de luchthaven te gaan, maar vooral omdat we om 2 uur ’s ochtends allemaal wakker werden geschud door een aardbeving. Stevige beving (kracht 5.5) een stuk noordelijker maar ook in ons hotel toch nog kracht 4. En voor de meeste nederlanders (Groningers uitgezonderd) is dat toch een vrij onbekende ervaring.

Inmiddels zitten we in de lounge te wachten tot onze vlucht gaat boarden. Het toestel landde net toen wij met de bus langs de luchthaven reden; ruim twee uur voor de vertrektijd. Alle reden om aan te nemen dat we op tijd zullen vertrekken.

Het was weer een bijzondere vakantie. Een stuk meer regen dan de vorige keer maar de temperaturen waren even hoog. En echt last van de regen hebben we ook niet gehad; de activiteiten. En ook anders omdat we nu ook buiten de grote steden zijn geweest. Japan blijft een fascinerend land: net, aardige mensen, punctueel vervoer en vol met prachtige cultuur en natuur.

Op weg naar huis…

Het is inmiddels zondag en we zijn zojuist aangekomen op de luchthaven van Narita.  Platinum for Life bij KLM heeft zo zijn voordelen; we mogen ook terug in de business class. Maakt de 12 uur in het vliegtuig een stuk aangenamer. En Lara had er al flink de pest in om economy class te vliegen. Waarschijnlijk toch een foutje in de opvoeding!

Ouders in lounge

 

 

 

 

 

 

Nog even een terugblik op de laatste twee dagen Tokyo (vrijdag en zaterdag).

Op donderdag hebben we weer een gescheiden mannen- en vrouwenprogramma gehad. In beide gevallen hebben we daarbij Tokyo Bay bezocht. Een aantal kunstmatige eilanden voor de kust waarop, naast veel appartementen en wat kantoren ook het nodige aan amusement is te vinden. Voor de mannen was het tijd om, na Nissan, nu bij Toyota te gaan kijken. De Toyota Mega City Webb is een stuk groter dan de Nissan showroom en laat veel zien over de toekomstige plannen van Toyota. Veel dus over hybride voertuigen (ja ja, ook die vermaledijde Prius) maar ook over connected vehicles en veiligheid. En hoewel het imago van Toyota toch vooral “verstandig”  is, en daarmee ook saai, waren een aantal van deze thema’s best aardig uitgewerkt. Leuk is zeker ook dat je mag proefrijden in alle modellen. Wel even aanmelden en de maximumsnelheid is 40 km/h maar toch… De kans om even in een Toyota GT86 te rijden.

Toyota GT-86, ons testvehikel

De dames waren de morgen begonnen met een bezoek aan Nakano Broadway; op zoek naar cosplay kostuums. Wel leuke dingen gevonden maar Nat denkt dit zelf ook te kunnen maken, dus met stofjes en patronen weer vetrokken. Ook naar Tokyo Bay in de hoop wellicht de mannen tegen het lijf te lopen. Helaas wisten die van niks en waren die dus al op de terugweg toen de dames opdoken in Tokyo Bay…

Inderdaad, de dames gingen nog een keer onderdompelen in de anime en manga parafernalia, samen in de metro 2 keer wisselen helemaal leuk! Lara was niet te stuiten, winkel in en uit, cosplay hadden ze niet zoveel, maar andere dingen zoals figurines des te meer. Omdat er zoveel te zien was gingen we pas na de lunch richting Tokyo Bay, aan de andere kant van Tokyo! We hadden een metro kaart en tot het einde van de lijn, daar kant je een privelijn pakken maar die was wel prijzig.. dan maar de bus proberen, na wat gevraag en gezoek hadden we een bus te pakken en kwamen we midden terecht in iets wat we kunnen omschrijven als groot, groter grootst… rijen met warenhuizen of Malls. Dit is de plek waar de tokyo-ites naar \toe gaan voor vakantie/vrije tijd. Het heeft een heuse boardwalk, een strand(je) en eettenten maar dan in mega uitvoering. Ergens kwamen we in een zomer festival terecht met muziek, characters, kleuren en heel veel mensen! Duurde even voor we onze weg weer naar een station hadden gevonden en weer op weg naar het hotel waren, en onderweg nog leuke dingen tegengekomen!

En zaterdag zijn Daan, Lara en Daniel eindelijk naar Studio Ghibli geweest, nummer 1 op het lijst van Lara terwijl mama het begin heeft gemaakt van het uitpluizen hoe alle aankopen in de 4 koffertjes te krijgen zonder ruimbagage, serieuze uitdaging (die is gelukt)…

Bewegwijzering naar Ghibli museum Voor het Ghibli museum weer gebruik gemaakt van het geweldige openbaar vervoer in Tokyo (en Japan in het algemeen). Het museum is gelegen in  Mitaka, een van de vele voorsteden van Tokio. Met de metro en een stukje JR (Japan Rail) ben je er in 40 minuutjes. Dan nog 1.3 km lopen langs een prima aangeduide route (zie foto).

Einde bezoek GhibliHet Ghibli museum laat het beste van het baste van studio Ghibli zien; een animatiestudio. Zij hebben fantastische films op hun naam staan, waaronder Oscarwinnaar  Spirited Away en recent The Wind Rises. Zeker voor Lara een must visit! In het museum veel tekeningen uit de voorfases van de films die je goed laten zien hoe het proces in zijn werk gaat.

Aam het einde van de dag onze vakantie in Japan afgesloten met een bezoek aan Bum’s, ons Teppanjaki restaurant in Akasake. Was weer heerlijk!!

En nu dus in de Delta Skylounge wachten op de vlucht naar Amsterdam.. Zodra het vliegtuig binnen is gauw daarvan een foto en dan kan deze laatste post online.

KLM toestel

 

 

 

 

 

 

Het was een uitermate boeiende vakantie. Japan verrast je steeds weer, ondanks dat je op veel gebieden al een duidelijke verwachten hebt. Hier en daar wat duur (alhoewel niet duurder dan Nederland) maar ook een land waar alles goed in geregeld, waar je in elk hotel snelle WiFi hebt, waar de mensen extreem beleefd zijn, en waar je bijna elke nacht ligt te schudden in je bed omdat er weer een aardbeving is (je merkt er overigens erg weinig van).

 

 

Overpeinzingen na twee weken Japan deel 1

Na twee weken in dit bijzondere land is er wel ruimte om eens wat indrukken over dit fascinerende land op een rij te zetten. Niet compleet en geheel gebaseerd op onze beperkte waarnemingen maar toch…..

Allereerst natuurlijk de enorme hartelijkheid en oprechte wens anderen te helpen bij vrijwel iedereen. Het is voor een botte westerling wel eens vreemd om te zien dat wildvreemden naar je toekomen als je even verloren om je heen staat te kijken met de vraag of je kunnen helpen. Geen bijbedoelingen; geen poging je af te leiden om je tassie te stelen… Nee, gewoon de oprechte wens iedereen waar mogelijk te helpen. En dat ondanks de taalbarriere…

Zoals verwacht is het openbaar vervoer hier ongelooflijk goed geregeld en extreem punctueel. Japan heeft een reputatie hoog te houden maar het in de praktijk meemaken is toch bijzonder. Bijna alle spoorverbindingen worden extreem benut, van de Shinkasen waar in veel gevallen elke paar minuten een trein met 300 km/u voorbijraast tot de locale treinen en het metronet in Tokio. Om de paar stations wacht de langzame trein tot er weer een snellere trein voorbij is. En dit gaat allemaal op de minuut nauwkeurig.

Ook niet onverwacht maar in de praktijk confronterender dan verwacht is de beperkte beheersing van de engelse taal. Op geen enkel moment is dat een probleem omdat iedereen zich in alle bochten zal wringen om je te helpen en heel veel van het openbaar vervoer ook engelse aanwijzingen heeft. Maar als er even geïmproviseerd moet worden is het vaak dramatisch. En dat geldt voor zowel de individuele japanner op het platteland als voor de multinationals. En ook de gedrukte media en internet ontsnappen er niet aan.Global! Of toch grobal?

Discipline en netheid. Waarschijnlijk voor iedereen die hier is gweest herkenbaar. Men staat gewoon netjes in de rij voor werkelijk alles. En hoewel er nergens prullebakken staan (tot je weet waar je op moet letten) zijn de straten schoon en houdt iedereen zijn vuilnis bij zich tot hij/zij het weg kan gooien. Hier kunnen wij als nederlanders heel veel van leren…..

En als laatste voor deze eerste overpeinzing: de vending machine. Overal op straat kom je automaten tegen waar je frisdranken uit kan halen. Heerlijk in deze zwoele zomer. En natuurlijk werkt het, en is er geen sprake van vandalisme. Je zou zomaar van dit land gaan houden…..