The smell of fish in the morning…

Vanmorgen redelijk vroeg op gestaan om nu dan toch maar eens Tsujiki te bezoeken. De vismarkt dicht bij het hart van Tokio die in 2016 gaat verdwijnen. We hebben geen pogingen ondernomen om de veiling van de verse tonijn bij te wonen. Er is totaal ruimte voor 120 mensen en het is daarvoor nodig je om 3:00 in de morgen aan te melden. De veiling start dan om 5 uur…. Zal best erg interessant zijn maar iets te dol voor Nat en de kids.

Tsujiki

Opstaan om half zes is al voldoende uitdagend en uiteindelijk ook niet echt nodig. Aangekomen op Tsukiji kun je de “outer market” bekijken maar is de meer interessante “inner market” gesloten tot 9 uur. Dus hadden we ruim twee uurtjes over. Tijd voor een sushi ontbijt.

Na 150 minuten wachten, eerste in de rij
Na 2 uur en 20 min… 1ste in rij

Na wat deliberaties in de rij gaan staan voor Sushidai: aangeraden op internet en eigenlijk een ‘must-do’. Een heel klein restaurantje met ruimte voor 12 eters (bij voorkeur van Japanse afmetingen). Als we vooraf hadden geweten dat het wachten bijna 2½ uur zou gaan duren hadden we het waarschijnlijk niet gedaan. Maar dan hadden we ook de werkelijk heerlijke Sushi gemist. Lang wachten en niet goedkoop (voor vier personen ongeveer 120 euro) maar ook onvergelijkbaar lekker. De sushi wordt stuk voor stuk door de chefs  voor aan de bar klaargemaakt. Tonijn, garnalen, zeekomkommer, makreel, …..Allemaal even lekker en supervers.

The chefs... Nigiri - Baby Shrimp & Horse Mackerel Sushi - Lean Tuna nigiri

De oplettende lezer heeft al vastgesteld dat het 9:00 uur was voor we aan ons ontbijt konden en de “inner market” dus inmiddels open was. Dus maar even een snelle ronde gemaakt terwijl Nat & de kids in de rij stonden. Nog flink wat activiteit en de hele tonijnen lagen nog her en der voor vervoer naar andere bestemmingen. En ook al in mooie stukjes gesneden voor directe consumptie.

Ook na het ontbijt nog even gevieren door de markt gelopen. Al wat rustiger en geen hele tonijnen meer te vinden. Overigens nog wel 1000 soorten vissen en andere zeedieren. Van inktvissen tot alen, van baarzen tot garnalen. En ook het nodige dat ik niet direct thuis kan brengen.

En over de geur van vis in de morgen. Nou, dat valt erg mee. Verse vis ruikt nauwelijks. Veel plaatsen in Japan ruiken vissiger (???) dan deze vismarkt….

Een oplettende lezer heeft beide posts van gister gezien, zo niet kan ik aanraden even in de categorie Japan te kijken en op tablet, scrollen naar beneden..

Mannen versus vrouwen..

Vandaag wat vroeger dan gister… Net weer gegeten in Akasaka in een grappig etablissement, als je niet let op de mensen is het net een Parijse café of tearoom. Ze verkopen de mooiste taarten en toetjes maar ook maaltijden wat een mix is van Japans maar wel met westerse basis, niet slecht en niet duur.

Ook zijn we gescheiden op pad gegaan vandaag, vrouwen en mannen dingen op het programma. Aangezien we een keukentje hebben in de kamer kunnen we gezamenlijk ontbijten, rustig op gang komen en de krakende gewrichten weer in beweging zetten.

De Daniel’s hebben het plan naar Ginza te gaan waar het Sony Center staat en een Nissan showroom. Ginza is het duurste winkelgebied van Tokio, zeg maar de PC Hooftstraat van Tokio maar groter en duurder. Eigenlijk niets voor mannen maar het Sony Center kan dan weer wel. Zes verdiepingen met de nieuwste snufjes van deze electronica-gigant. Echt nieuws hebben we niet gezien. Wel de overtuiging dat 4K displays & TV’s het helemaal gaan maken; verpletterende kwaliteit en niet de onzinfactor van 3D. Als je de vorige zin niet hebt begrepen; ga door met het vrouwenstuk hieronder…

Voor we naar de Sony showroom gingen hebben we eerst een poging gedaan naar de Nissan showroom te gaan. Na eerst tweemaal de straat op en neer te hebben gelopen (in 35 graden!!) eindelijk ontdekt dat de showroom verbouwd werd. Tenminste er hing een briefje met een verhaal over rejuvenation en rebirth in summer 2016…. Jaja, de japanse methode om te zeggen dat de boel gesloten is. Maar je kunt wel langs bij het Global HQ in Yokohama.

En na Sony heben de Daniels dat dus maar gedaan. Met de trein naar Yokohama en een middagje gekeken naar en gezeten in diverse Nissans. Van de NisNissan (??) Twizzysan Twizzy (eigenlijk een Renault) tot de Nissan GTR (echt leuk!!!).

 

De dames willen naar Nippori, ook wel Fabric Town genoemd, Japanse stoffen zijn beroemd op zijn fijn geweven en goede kwaliteit. Even een uitdaging met de metro en een verkeerd station zijn we er, voor ontwerpers, hobbyisten een walhalla! (Lees; zeer enthousiaste moeder én dochter). We hebben toch nog een patroon kunnen kopen voor een yukata/kimono (verschil is aantal lagen, make-up, haardracht,etc) en tientallen meters stof. De ruimbaggage kondigt zich nu aan.. En leuke kledingzaken en omdat het buiten het Nipporicentrum ligt, betere en reeële prijzen. Na een lunch in een café waar sinds de jaren zestig niets meer veranderd is, inclusief de eigenaresse weer terug naar ons hotel, deze keer in een keer goed!

Na een glaasje wijn gaan we zo vroeg slapen, morgen naar de vismarkt heeeel erg vroeg…

Zinderend Tokyo

Big City, bright lights 

Maandag. Een nieuwe week en onze eerste volle dag in Tokyo. Even lastig om vast te stellen waarmee te beginnen. Zoveel te doen, dus nog maar even gekeken hoe we nog gebruik kunnen maken van de laatste dagen van onze Japan Rail Pass. De kids hadden van tevoren een lijst gemaakt van de absolute must do’s, hoog tijd om te beginnen..

Yes! Pokemon Center!Kaarten voor Studio Gibli zijn besteld voor zaterdag, check. Dus opweg met metro, dan trein naar Pokemon Center, alleen in Japan. Net naast het station, dat valt mee. Feitelijk een hele grote winkel met merchandise maar dat was te verwachten, ook hier laten we de nodige Yen achter, tenslotte uniek en thuis niet te verkrijgen..

Tokyo Tower (roodoranje/wit oftewel de oude en bekendste) is al te zien en is het volgende onderdeel van de dag, evenals de Zojo-ji Tempel, mama’s favoriet! Alleen wat verder lopen dan gedacht.. Vending machines...Gelukkig is een vending machine altijd dichtbij, een automaat met koude flesjes/blikjes, waar we het verloren vocht weer aanvullen, een van de vele inventieve oplossingen van dit land, op iedere straathoek te vinden voor een redelijke prijs, net als een 7eleven, Family market of Lawson’s, 24 uur per dag open… en soms met de raarste dingen, binnenkort maar eens een blogje over Japanse cultuur en rariteiten, maar ook briljante oplossingen, etc…Zojo-ji tempel & Tokyo tower

Daarna tijd voor wat afkoeling in het hotel en een douche, droog t-shirt, een grote hoeveelheid was draaien, en rust voor de voeten, die mogen s’avonds naar Shibuya, bekend van het kruispunt en de vele kleurige verlichting, we kijken er naar uit!

In Shibuya gaan we naar een zogenaamd kaiten sushi restaurant maar dan met een twist, het een conveyer belt restaurant, dus op de lopende band maar hier bestel je op een tablet die voor je hangt (in english dank u) per 3 porties en een paar minuten later komt die voor je, bordjes eraf en drukt op de knop en plankje gaat weer terug naar de keuken, briljant concept! Ik zie een gat in de markt, hmmmm. Sushi is niet high-end maar heerlijk. Voor diegene die naar Takumi gaan, vergelijkbaar.  Shinbuya !!Ondertussen is het donker, lights are on en de mensenmassa toe genomen! Mee gaan het kruispunt over is een ervaring en opwindend! Sensory Overload! Al vind Lara het allemaal soms even teveel indrukken tegelijk, ze geniet met volle teugen!

Tokyo is groot, heel groot! Net als in Parijs of enige andere grote wereldstad wil je ook hier de diverse afstanden iets te licht nemen. We lopen al heel wat de laatste 2 weken, je zou zeggen, we zijn al wat gewend met de spieren.. en toch..na fantastisch Shibuya, wil het lichaam even niet meer en slepen ons terug door de vele metrolijnen naar ons hotel..

Alweer dinsdag en ook vandaag weer een zinderende mooie dag in Tokyo. We gaan na een langzame start, (het lichaam protesteert hier en daar) naar Akihabara, wat hoog op het lijstje staat van Lara. Hier is vanalles te bemachtigen wat met manga en anime te maken heeft, of wat maar te maken heeft met Otaku, de jongerencultuur van Japan. Hier zijn warenhuizen vol met 7 verdiepingen vol met spullen,  dus op en neer, in en uit. En na wat gelukzalige uitroepen, uitwisselingen van Yens, vullen de koffers van kids zich gestadig. Helaas voor Lara nog geen leuke hipster of cosplay kleding, maatjes geschikt in europa voor de kinderafdeling, niet voor een gezonde hollandse 16 jarige. Gelukkig wel 2 boeken vol met patronen en methodes voor j-pop kleding gevonden, dus thuis aan de slag. Een deze dagen naar de fabric district dan maar…

Mosburger, japanse fastfoodTijd om de aankopen naar het hotel te brengen na een lunch bij Japan’s bekendste fastfood keten MOS burger.. een lekkere teryaki burger met knisperige partij sla ertussen, yummy! Nu echt even onze lichamen rust geven en gaan we eten aan de overkant van de straat waar de uitgaanswijk Akasaka zich bevindt.  We konden online geen goede indruk van een restaurant vinden dus gaan we kijken. Niet te ver lopen is ons motto en binnen een blok vinden we een tepanyaki restaurant Bum’s genaamd, met Wakyu beef (even geen budget nee). Niet aan de plaat maar in een privé booth want het is algemeen bekend dat als je aan de plaat zit dat je net zo ruikt als je thuis met 10 man gegourmet het… En het was heerlijk! Jamjam… veel te volle buikjes .

En nu lekker slapen, morgen weer een druk programma…

Vergeet niet bij de foto’s Japan te kijken, die worden bijna wel dagelijks bijgewerkt, ook als er even geen tijd /moe om te bloggen!

 

Van platteland en wereldstad

Kawaguchiko & Tokio

Een paar dagen zonder een update van de blog. Deels omdat de internetverbinding in Kawaguchiko niet al te best was; deels ook omdat we gewoon even rustig aan hebben gedaan en er in de dagelijkse routine geen plaats was om nog even over onze avonturen te schrijven.

Op 31 juli gaven we al aan de volgende dag naar het gebied rond Mount Fuji te reizen, als tussenstop op weg naar Tokio. We hadden in Mishima, op de route van Kyoto naar Tokio, een auto gehuurd voor twee dagen. Daarmee zijn we op  vrijdagmiddag naar Kawaguchiko gereden en hebben we op zaterdag de omgeving verkent.We hebben twee nachten doorgebracht in een klein pension in Kawaguchiko. Qua faciliteiten nogal basic; qua hartelijkheid van de gastvrouw en –heer echter geweldig! Het beklimmen van Mount Fuji hebben we maar aan anderen gelaten, vanaf de grond is de berg ook erg indrukwekkend.

Het gebied rond Mount Fuji heft veel natuurschoon: een aantal bergmeren en heel veel bossen.  De temperatuur was er ook wat lager en we hebben zelfs op zaterdag de nodige regen gezien. Eigenlijk wel verfrissend!

Erg leuk op zaterdag was het bezoek aan Nenba, een dorpje gelegen aan het Saiko-meer dat in 1966 door een aardverschuiving na een typhoon geheel werd verwoest. Nu nagebouwd in de oude stijl met beelden van het verleden. En ook de mogelijkheid je te verkleden als samourai of geisha.

 

Op zondagorgen na het ontbijt  weer met de auto teruggereden naar Mishima en de Shinkansen naar Tokio genomen. Daar zitten we een hele week in een hotel in Nagatacho, vlak bij het keizerlijk paleis. Na gisteren de directe omgeving een beetje te hebben verkend zijn we vandaag wat verder aan het kijken.

Manga, hertjes en Maiko…

De vierde en laatste dag in Kyoto zit erop.. Tijd om door te reizen naar Tokyo met eerst nog twee dagen landelijke rust bij Mount Fuji.

Gisteren zijn we vanuit Kyoto naar Nara gereisd; hoofdstad van Japan zelfs voor Kyoto. Naast de Todaji shrine, een prachtige oude buddistische tempel met bijbehorende tuinen, is Nara vooral populair door de parken met loslopende hertjes. Een lokale variant van de apen die je in veel plaatsen tegenkomt; vooral op zoek naar eten. Wel een mooie kleine stad maar misschien toch wat beperkt vergeleken met Kyoto. Waarmee we al aangeven dat Kyoto voldoende heeft om nog tiemaal terug te komen; veel verder dan een paar procent van de bezienswaardingheden hebben we niet kunnen bekijken. Terugkomen als het weer wat vriendelijker is overigens…..

Op de terugreis vanuit Nara hadden we een eerste Shoganai momentje bij het normaliter zo perfecte japanse openbaar vervoer. De lijn tussen Kyoto en Nara is grotendeels enkelspoor en een tegemoetkomende trein ging stuk. En daar sta je dan op een perron ergens in een voorstad van Kyoto. Overigens prima geregeld; we konden gratis doorreizen met een andere maatschappaij van een station dat 500m verderop lag, Eigenlijk zijn ook de vertragingen perfect geregeld.

Vandaag de laatste dag in Kyoto en dus nog wat vinkjes gezet… Fietsen gehuurd en door Kyoto gecrossed. Lara en Nathalie zijn vanmorgen naar het Kyoto mangamuseum geweest terwijl Daniel en Daan naar het Kyoto station en de Honganji tempel. Vanavond nog maar even naar Gion op zoek naar de geisha’s en Maiko’s. Een deze keer met succes!!!

Voor foto’s van Nara, hertjes en Maiko, zie het foto-overzicht….

Nu weer alles in de koffers en morgen weer vroeg op voor de reis naar Kawaguchiko.

Voeten in Kyoto…

Kyoto dag 2

Terwijl we eigenlijk compleet zijn uitgeput en onze voeten beetje dood zijn toch even een blogje doen…

Vanochtend vroeg op gestaan in de hoop de warmte en menigte voor te zijn. Eerst even ontbijten, en wat voor een! Na een paar dagen mini ontbijt weer een een fatsoenlijk buffet! Een goede bodem voor de dag die komen gaat..

Gisteravond uitgezocht wat en waar eerst te gaan. Gekozen als eerste het Bamboo bos aan de rand van Kyoto. Eerst met de hotel shuttle naar station, dan met trein daar naartoe. Helaas, je stapt naar buiten en weet, klotsende oksels vandaag… Mmm. .. Na een prachtige tempel op naar de Bamboo Grove Road, was een stevige wandeling  maar wel mooi! Toen door naar het Kinkakuji, of wel golden tempel genoemd. Het is prachtig om te zijn maar ernstig toeristisch. En we hadden het geluk met 3 bussen met Chinezen naar binnen te mogen. Beetje jammer, geen zen gevoel meer te vinden …

Daarna snel op zoek naar de nodige lunch en kwamen we in een klein café terecht waar de eigenaren als 15 jaar boven de pensioen leeftijd zaten maar met alle aandacht het eten verzorgen. Heel knus en lekker! Met de bus terug naar hotel, droge kleren halen en even rusten voordat we het middag cq avond programma  beginnen.

Fris weer op pad en met de trein naar Inari. Een van de meest populaire sites van Japan!. Erg leuk met de eindeloze rij van tori gates die van onderaan de heuvel, waar ook de Inari shrine staat, naar boven leiden. De trip naar boven (233 m omhoog) was een uitdaging. Weer helemaal kletsnat tegen de tijd dat we boven waren. Om van de benen en voeten maar te zwijgen…. Al die toeristen die er beneden wel zijn kom je overigens boven niet meer tegen.

Terug met de trein naar Kyoto station en met de bus naar Gion. Het district voor de Geisha en Maiko. Hebben we niet gezien maar wel lekker gegeten in een klein lokaal Japans eethuisje.

 

 

Beautiful Kyoto!

 28 July 2014 – Kyoto

Nijo CastleNa drie dagen Osaka en ons comfortabele appartement achter ons gelaten om weer een stukje verder naar het noorden te reizen: Kyoto is de komende 4 dagen onze uitvalsbasis.

Nu eens niet de Shinkansen genomen maar de gewone sneltrein. Duurt meer dan tweemaal zo lang maar je kunt in elk geval naar buiten kijken: van het Shinkansentraject tussen Fukuoka en Osaka is 50% tunnel! Bovendien hebben we geen echte haast.

Uitzicht Crown Kyoto op Nijio CastleVanuit onze kamers in het ANA Crown hotel uitzicht op het Nijo Castle; ooit de uitvalsbasis van de heersers. Het eerste van de enorme hoeveelheid bezienswaardigheden in Kyoto. En hier zijn we vanmiddag mee begonnen. FANTASTISCH. Een prachtig kasteel met prachtige tuinen; absoluut een van de hoogtepunten tot nog toe.

Dagje Okayama 27 juli

OkayamaVandaag vanuit Osaka met de shinkansen een dagje Okayama. Het weer was wat bewolkt en we hadden goede hoop dat het minder warm zou zijn. Vroeg opgestaan, en dat op een zondag, maar ja, het is ook weekend voor de Japanners. Minder rustig dan wij gedacht hadden.

Okayama is even wat rust, niet zo druk als Osaka. Dus hebben we een fiets gehuurd om het belangrijkste toeristische trekpleister te bekijken, Korakuen, een van de 3 belangrijkste en mooiste tuinen van Japan en bijbehorend kasteel. De fietsen zijn die leuke met een mandje, enig! Maar wel een maatje te klein voor die grote westerlingen … We waren een attractie op zichzelf voor de lokalen.image

Uitzicht vanaf Okayama CastleBegonnen bij het kasteel, er is zoveel gerestaureerd dat het wel erg nep aanvoelt. Maar het geeft een indruk hoe het geweest moet zijn ten tijde van de heerser rond 16de eeuw. En natuurlijk veel trappen. Helaas was ook de zon weer terug toen we Korakuen ingingen, weer geen droge draad meer te vinden maar wat een schoonheid! Met oases van rust, koi karper ponds, Lily ponds en een waterpavilioen. Net met onze opgezwollen voeten in het water genietend van de rust tot imageer een bus (compleet met vlaggetje-loper) lading met Koreanen die als kwetterende vogels neerdaalde op ons paradijs…

Weer op onze fietsen terug richting het station onderweg op zoek naar een lunch gelegenheid, maar net als bij ons is zondag een dichte dag… Gelukkig leeft het station bijna 24 uur dus al snel konden we wat koolhydraten naar binnen werken. Besloten om onze rode huid en pijnlijke voeten maar naar het hotel terug te brengen… Morgen na een luie ochtend, inpakken en door naar Kyoto, alwaar ons weer stevig wandelwerk staat te wachten!!

 

25 juli & 26 juli Osaka

 Vrijdag – 25 juli

Another day, another city. Na twee dagen door Hiroshima en omgeving te hebben getrokken zijn we vandaag doorgereisd naar Osaka. Tweede stad van Japan en kern van de grootste stedelijke agglomeratie van Japan met totaal 19 miljoen inwoners. En dat merk je: Osaka doet Fukuoka en Hiroshima verbleken tot dorpen (hoor ons Hollanders). Na een rustige reis met de shinkansen van Hiroshima naar Shin-Osaka (geen stoelen gereserveerd en dus in de minder comfortabele vrije stoelen) komen we terecht in de drukte van het openbaar vervoer van een wereldstad (op een vrije dag). Direct bij het reizen van Shin-Osaka naar Osaka gaat het al fout: Daan en Daniel missen de metro (te vol) en komen een ritje later. Ook de reis naar het hotel is een uitdaging. Geen goede kaarten en flink wat gezoek. Maar het is wel de moeite waard. Een appartement met twee slaapkamers midden in Namba, het warm kloppend hart van Osaka.

‘s Avonds direct naar een zomerfestival aan een van de rivieren in Osaka. Geweldig om al de, normaal zo stijve Japanners, te zien op een vrij moment. Hele leuke avond ondanks dat wij (en veel Japanners met ons) het beloofde vuurwerk misten . Zaten we toch te ver weg van het festival terrein. Maar ja, daar stonden al 1 miljoen Japanners……

Zaterdag -26 Juli

De eerste hele dag in Osaka en dus maar een rondgekeken in de directe omgeving van het hotel. Vlak bij is de wijk Nipponbashi, beter bekend als den den town. Waarin heel veel electronica en gadgets te vinden zijn. Hier tussendoor grote hoeveelheden manga, en anime, het hart van de Japanse pop-cultuur. Lara kan d’r hart hier behoorlijk ophalen. Voor de mannen vallen de gadget s wat tegen; kennen we allemaal in Nederland ook al of moeten we toch wat beter kijken??? Wat opvalt zijn de meisjes verkleed als maids die reclame maken voor de maid-cafe’s, eerlijk gezegd is dat je daar wel in ziet dat Japan een mannen-cultuur heeft. Ook s’avonds zie je grote (zaken)mannen in groepn die uit gaan, weinig vrouwen daarbij.. vinden wij toch wel een beetje vreemd. Na onze voeten weer afgesleten te hebben en dat er geen draad meer droog is op ons lichaam weer terug naar onze fijne appartement voor airco op -10 en een douche! Het was tenslotte maar 37 graden vandaag…

Voor het avondeten hebben we besloten op naar een wijk te gaan die bekend staat om zijn vele neon verlichting en allerlei krabben en andere beesten die aan gebouwen hangen en bewegen, Dotonboti genaamd. Daniel en Daan hadden die wijk al verkend omdat ze naar Osaka Castle wilde maar de verkeerde kant waren opgelopen en hadden een restaurant gevonden waar ze revolving sushi hebben, oftewel er komen sushi op n bordje op een lopende band voorbij die je kan nemen. aan het einde van de maaltijd tellen ze de verschillende geprijsde bordjes en tada de rekening! Sushi was heerlijk en we zijn er achter gekomen dat onze sushi-place in NL heel dichtbij komt! Na nog een wandeling maar onze voeten weer wat rust gaan geven, die moeten morgen een Japanse tuin in Okayama gaan doen…

Foto’s moeten nog even naar een web vriendelijk formaat omgezet worden, die houden jullie tegoed….

 

Hiroshima

24  Juli – Dag 3 – Hiroshima 

Okee, ik had ongelijk, het kan nog veeeel warmer!!

Vandaag hadden we maar even wat rust gepland in de ochtend, na 2 drukke dagen en proberen te wennen aan het tijdsverschil. Rustig ontbeten met fantastisch uitzicht in de skylounge…

Om een uur of 2 vertrokken naar het eiland Miyajima, vanaf ons hotel een dik uur, eerst met de bus en toen een boemeltrein die je naar de veerboot  (Ferry) brengt. En met 10 minuten ben je dan op het eiland. Miyajima is bekend om zijn rood/oranje Shinto poort, dus als je op de Ferry staat kun je hem al zien. We waren vroeg genoeg dat hij nog droog stond, tegen 5en staat hij in het water..

Het was dus verzegend warm, vochtigheid 100% wat ons betreft! geen droge draad. Maar het is zo mooi en we wilde toch veel zien dus doorgaan!

Hierbij een familiefoto, straks vul ik het verhaal verder aan….

Miyajima Shinto