Op weg naar huis…

Het is inmiddels zondag en we zijn zojuist aangekomen op de luchthaven van Narita.  Platinum for Life bij KLM heeft zo zijn voordelen; we mogen ook terug in de business class. Maakt de 12 uur in het vliegtuig een stuk aangenamer. En Lara had er al flink de pest in om economy class te vliegen. Waarschijnlijk toch een foutje in de opvoeding!

Ouders in lounge

 

 

 

 

 

 

Nog even een terugblik op de laatste twee dagen Tokyo (vrijdag en zaterdag).

Op donderdag hebben we weer een gescheiden mannen- en vrouwenprogramma gehad. In beide gevallen hebben we daarbij Tokyo Bay bezocht. Een aantal kunstmatige eilanden voor de kust waarop, naast veel appartementen en wat kantoren ook het nodige aan amusement is te vinden. Voor de mannen was het tijd om, na Nissan, nu bij Toyota te gaan kijken. De Toyota Mega City Webb is een stuk groter dan de Nissan showroom en laat veel zien over de toekomstige plannen van Toyota. Veel dus over hybride voertuigen (ja ja, ook die vermaledijde Prius) maar ook over connected vehicles en veiligheid. En hoewel het imago van Toyota toch vooral “verstandig”  is, en daarmee ook saai, waren een aantal van deze thema’s best aardig uitgewerkt. Leuk is zeker ook dat je mag proefrijden in alle modellen. Wel even aanmelden en de maximumsnelheid is 40 km/h maar toch… De kans om even in een Toyota GT86 te rijden.

Toyota GT-86, ons testvehikel

De dames waren de morgen begonnen met een bezoek aan Nakano Broadway; op zoek naar cosplay kostuums. Wel leuke dingen gevonden maar Nat denkt dit zelf ook te kunnen maken, dus met stofjes en patronen weer vetrokken. Ook naar Tokyo Bay in de hoop wellicht de mannen tegen het lijf te lopen. Helaas wisten die van niks en waren die dus al op de terugweg toen de dames opdoken in Tokyo Bay…

Inderdaad, de dames gingen nog een keer onderdompelen in de anime en manga parafernalia, samen in de metro 2 keer wisselen helemaal leuk! Lara was niet te stuiten, winkel in en uit, cosplay hadden ze niet zoveel, maar andere dingen zoals figurines des te meer. Omdat er zoveel te zien was gingen we pas na de lunch richting Tokyo Bay, aan de andere kant van Tokyo! We hadden een metro kaart en tot het einde van de lijn, daar kant je een privelijn pakken maar die was wel prijzig.. dan maar de bus proberen, na wat gevraag en gezoek hadden we een bus te pakken en kwamen we midden terecht in iets wat we kunnen omschrijven als groot, groter grootst… rijen met warenhuizen of Malls. Dit is de plek waar de tokyo-ites naar \toe gaan voor vakantie/vrije tijd. Het heeft een heuse boardwalk, een strand(je) en eettenten maar dan in mega uitvoering. Ergens kwamen we in een zomer festival terecht met muziek, characters, kleuren en heel veel mensen! Duurde even voor we onze weg weer naar een station hadden gevonden en weer op weg naar het hotel waren, en onderweg nog leuke dingen tegengekomen!

En zaterdag zijn Daan, Lara en Daniel eindelijk naar Studio Ghibli geweest, nummer 1 op het lijst van Lara terwijl mama het begin heeft gemaakt van het uitpluizen hoe alle aankopen in de 4 koffertjes te krijgen zonder ruimbagage, serieuze uitdaging (die is gelukt)…

Bewegwijzering naar Ghibli museum Voor het Ghibli museum weer gebruik gemaakt van het geweldige openbaar vervoer in Tokyo (en Japan in het algemeen). Het museum is gelegen in  Mitaka, een van de vele voorsteden van Tokio. Met de metro en een stukje JR (Japan Rail) ben je er in 40 minuutjes. Dan nog 1.3 km lopen langs een prima aangeduide route (zie foto).

Einde bezoek GhibliHet Ghibli museum laat het beste van het baste van studio Ghibli zien; een animatiestudio. Zij hebben fantastische films op hun naam staan, waaronder Oscarwinnaar  Spirited Away en recent The Wind Rises. Zeker voor Lara een must visit! In het museum veel tekeningen uit de voorfases van de films die je goed laten zien hoe het proces in zijn werk gaat.

Aam het einde van de dag onze vakantie in Japan afgesloten met een bezoek aan Bum’s, ons Teppanjaki restaurant in Akasake. Was weer heerlijk!!

En nu dus in de Delta Skylounge wachten op de vlucht naar Amsterdam.. Zodra het vliegtuig binnen is gauw daarvan een foto en dan kan deze laatste post online.

KLM toestel

 

 

 

 

 

 

Het was een uitermate boeiende vakantie. Japan verrast je steeds weer, ondanks dat je op veel gebieden al een duidelijke verwachten hebt. Hier en daar wat duur (alhoewel niet duurder dan Nederland) maar ook een land waar alles goed in geregeld, waar je in elk hotel snelle WiFi hebt, waar de mensen extreem beleefd zijn, en waar je bijna elke nacht ligt te schudden in je bed omdat er weer een aardbeving is (je merkt er overigens erg weinig van).

 

 

The smell of fish in the morning…

Vanmorgen redelijk vroeg op gestaan om nu dan toch maar eens Tsujiki te bezoeken. De vismarkt dicht bij het hart van Tokio die in 2016 gaat verdwijnen. We hebben geen pogingen ondernomen om de veiling van de verse tonijn bij te wonen. Er is totaal ruimte voor 120 mensen en het is daarvoor nodig je om 3:00 in de morgen aan te melden. De veiling start dan om 5 uur…. Zal best erg interessant zijn maar iets te dol voor Nat en de kids.

Tsujiki

Opstaan om half zes is al voldoende uitdagend en uiteindelijk ook niet echt nodig. Aangekomen op Tsukiji kun je de “outer market” bekijken maar is de meer interessante “inner market” gesloten tot 9 uur. Dus hadden we ruim twee uurtjes over. Tijd voor een sushi ontbijt.

Na 150 minuten wachten, eerste in de rij
Na 2 uur en 20 min… 1ste in rij

Na wat deliberaties in de rij gaan staan voor Sushidai: aangeraden op internet en eigenlijk een ‘must-do’. Een heel klein restaurantje met ruimte voor 12 eters (bij voorkeur van Japanse afmetingen). Als we vooraf hadden geweten dat het wachten bijna 2½ uur zou gaan duren hadden we het waarschijnlijk niet gedaan. Maar dan hadden we ook de werkelijk heerlijke Sushi gemist. Lang wachten en niet goedkoop (voor vier personen ongeveer 120 euro) maar ook onvergelijkbaar lekker. De sushi wordt stuk voor stuk door de chefs  voor aan de bar klaargemaakt. Tonijn, garnalen, zeekomkommer, makreel, …..Allemaal even lekker en supervers.

The chefs... Nigiri - Baby Shrimp & Horse Mackerel Sushi - Lean Tuna nigiri

De oplettende lezer heeft al vastgesteld dat het 9:00 uur was voor we aan ons ontbijt konden en de “inner market” dus inmiddels open was. Dus maar even een snelle ronde gemaakt terwijl Nat & de kids in de rij stonden. Nog flink wat activiteit en de hele tonijnen lagen nog her en der voor vervoer naar andere bestemmingen. En ook al in mooie stukjes gesneden voor directe consumptie.

Ook na het ontbijt nog even gevieren door de markt gelopen. Al wat rustiger en geen hele tonijnen meer te vinden. Overigens nog wel 1000 soorten vissen en andere zeedieren. Van inktvissen tot alen, van baarzen tot garnalen. En ook het nodige dat ik niet direct thuis kan brengen.

En over de geur van vis in de morgen. Nou, dat valt erg mee. Verse vis ruikt nauwelijks. Veel plaatsen in Japan ruiken vissiger (???) dan deze vismarkt….

Een oplettende lezer heeft beide posts van gister gezien, zo niet kan ik aanraden even in de categorie Japan te kijken en op tablet, scrollen naar beneden..

Overpeinzingen na twee weken Japan deel 1

Na twee weken in dit bijzondere land is er wel ruimte om eens wat indrukken over dit fascinerende land op een rij te zetten. Niet compleet en geheel gebaseerd op onze beperkte waarnemingen maar toch…..

Allereerst natuurlijk de enorme hartelijkheid en oprechte wens anderen te helpen bij vrijwel iedereen. Het is voor een botte westerling wel eens vreemd om te zien dat wildvreemden naar je toekomen als je even verloren om je heen staat te kijken met de vraag of je kunnen helpen. Geen bijbedoelingen; geen poging je af te leiden om je tassie te stelen… Nee, gewoon de oprechte wens iedereen waar mogelijk te helpen. En dat ondanks de taalbarriere…

Zoals verwacht is het openbaar vervoer hier ongelooflijk goed geregeld en extreem punctueel. Japan heeft een reputatie hoog te houden maar het in de praktijk meemaken is toch bijzonder. Bijna alle spoorverbindingen worden extreem benut, van de Shinkasen waar in veel gevallen elke paar minuten een trein met 300 km/u voorbijraast tot de locale treinen en het metronet in Tokio. Om de paar stations wacht de langzame trein tot er weer een snellere trein voorbij is. En dit gaat allemaal op de minuut nauwkeurig.

Ook niet onverwacht maar in de praktijk confronterender dan verwacht is de beperkte beheersing van de engelse taal. Op geen enkel moment is dat een probleem omdat iedereen zich in alle bochten zal wringen om je te helpen en heel veel van het openbaar vervoer ook engelse aanwijzingen heeft. Maar als er even geïmproviseerd moet worden is het vaak dramatisch. En dat geldt voor zowel de individuele japanner op het platteland als voor de multinationals. En ook de gedrukte media en internet ontsnappen er niet aan.Global! Of toch grobal?

Discipline en netheid. Waarschijnlijk voor iedereen die hier is gweest herkenbaar. Men staat gewoon netjes in de rij voor werkelijk alles. En hoewel er nergens prullebakken staan (tot je weet waar je op moet letten) zijn de straten schoon en houdt iedereen zijn vuilnis bij zich tot hij/zij het weg kan gooien. Hier kunnen wij als nederlanders heel veel van leren…..

En als laatste voor deze eerste overpeinzing: de vending machine. Overal op straat kom je automaten tegen waar je frisdranken uit kan halen. Heerlijk in deze zwoele zomer. En natuurlijk werkt het, en is er geen sprake van vandalisme. Je zou zomaar van dit land gaan houden…..

Mannen versus vrouwen..

Vandaag wat vroeger dan gister… Net weer gegeten in Akasaka in een grappig etablissement, als je niet let op de mensen is het net een Parijse café of tearoom. Ze verkopen de mooiste taarten en toetjes maar ook maaltijden wat een mix is van Japans maar wel met westerse basis, niet slecht en niet duur.

Ook zijn we gescheiden op pad gegaan vandaag, vrouwen en mannen dingen op het programma. Aangezien we een keukentje hebben in de kamer kunnen we gezamenlijk ontbijten, rustig op gang komen en de krakende gewrichten weer in beweging zetten.

De Daniel’s hebben het plan naar Ginza te gaan waar het Sony Center staat en een Nissan showroom. Ginza is het duurste winkelgebied van Tokio, zeg maar de PC Hooftstraat van Tokio maar groter en duurder. Eigenlijk niets voor mannen maar het Sony Center kan dan weer wel. Zes verdiepingen met de nieuwste snufjes van deze electronica-gigant. Echt nieuws hebben we niet gezien. Wel de overtuiging dat 4K displays & TV’s het helemaal gaan maken; verpletterende kwaliteit en niet de onzinfactor van 3D. Als je de vorige zin niet hebt begrepen; ga door met het vrouwenstuk hieronder…

Voor we naar de Sony showroom gingen hebben we eerst een poging gedaan naar de Nissan showroom te gaan. Na eerst tweemaal de straat op en neer te hebben gelopen (in 35 graden!!) eindelijk ontdekt dat de showroom verbouwd werd. Tenminste er hing een briefje met een verhaal over rejuvenation en rebirth in summer 2016…. Jaja, de japanse methode om te zeggen dat de boel gesloten is. Maar je kunt wel langs bij het Global HQ in Yokohama.

En na Sony heben de Daniels dat dus maar gedaan. Met de trein naar Yokohama en een middagje gekeken naar en gezeten in diverse Nissans. Van de NisNissan (??) Twizzysan Twizzy (eigenlijk een Renault) tot de Nissan GTR (echt leuk!!!).

 

De dames willen naar Nippori, ook wel Fabric Town genoemd, Japanse stoffen zijn beroemd op zijn fijn geweven en goede kwaliteit. Even een uitdaging met de metro en een verkeerd station zijn we er, voor ontwerpers, hobbyisten een walhalla! (Lees; zeer enthousiaste moeder én dochter). We hebben toch nog een patroon kunnen kopen voor een yukata/kimono (verschil is aantal lagen, make-up, haardracht,etc) en tientallen meters stof. De ruimbaggage kondigt zich nu aan.. En leuke kledingzaken en omdat het buiten het Nipporicentrum ligt, betere en reeële prijzen. Na een lunch in een café waar sinds de jaren zestig niets meer veranderd is, inclusief de eigenaresse weer terug naar ons hotel, deze keer in een keer goed!

Na een glaasje wijn gaan we zo vroeg slapen, morgen naar de vismarkt heeeel erg vroeg…

Zinderend Tokyo

Big City, bright lights 

Maandag. Een nieuwe week en onze eerste volle dag in Tokyo. Even lastig om vast te stellen waarmee te beginnen. Zoveel te doen, dus nog maar even gekeken hoe we nog gebruik kunnen maken van de laatste dagen van onze Japan Rail Pass. De kids hadden van tevoren een lijst gemaakt van de absolute must do’s, hoog tijd om te beginnen..

Yes! Pokemon Center!Kaarten voor Studio Gibli zijn besteld voor zaterdag, check. Dus opweg met metro, dan trein naar Pokemon Center, alleen in Japan. Net naast het station, dat valt mee. Feitelijk een hele grote winkel met merchandise maar dat was te verwachten, ook hier laten we de nodige Yen achter, tenslotte uniek en thuis niet te verkrijgen..

Tokyo Tower (roodoranje/wit oftewel de oude en bekendste) is al te zien en is het volgende onderdeel van de dag, evenals de Zojo-ji Tempel, mama’s favoriet! Alleen wat verder lopen dan gedacht.. Vending machines...Gelukkig is een vending machine altijd dichtbij, een automaat met koude flesjes/blikjes, waar we het verloren vocht weer aanvullen, een van de vele inventieve oplossingen van dit land, op iedere straathoek te vinden voor een redelijke prijs, net als een 7eleven, Family market of Lawson’s, 24 uur per dag open… en soms met de raarste dingen, binnenkort maar eens een blogje over Japanse cultuur en rariteiten, maar ook briljante oplossingen, etc…Zojo-ji tempel & Tokyo tower

Daarna tijd voor wat afkoeling in het hotel en een douche, droog t-shirt, een grote hoeveelheid was draaien, en rust voor de voeten, die mogen s’avonds naar Shibuya, bekend van het kruispunt en de vele kleurige verlichting, we kijken er naar uit!

In Shibuya gaan we naar een zogenaamd kaiten sushi restaurant maar dan met een twist, het een conveyer belt restaurant, dus op de lopende band maar hier bestel je op een tablet die voor je hangt (in english dank u) per 3 porties en een paar minuten later komt die voor je, bordjes eraf en drukt op de knop en plankje gaat weer terug naar de keuken, briljant concept! Ik zie een gat in de markt, hmmmm. Sushi is niet high-end maar heerlijk. Voor diegene die naar Takumi gaan, vergelijkbaar.  Shinbuya !!Ondertussen is het donker, lights are on en de mensenmassa toe genomen! Mee gaan het kruispunt over is een ervaring en opwindend! Sensory Overload! Al vind Lara het allemaal soms even teveel indrukken tegelijk, ze geniet met volle teugen!

Tokyo is groot, heel groot! Net als in Parijs of enige andere grote wereldstad wil je ook hier de diverse afstanden iets te licht nemen. We lopen al heel wat de laatste 2 weken, je zou zeggen, we zijn al wat gewend met de spieren.. en toch..na fantastisch Shibuya, wil het lichaam even niet meer en slepen ons terug door de vele metrolijnen naar ons hotel..

Alweer dinsdag en ook vandaag weer een zinderende mooie dag in Tokyo. We gaan na een langzame start, (het lichaam protesteert hier en daar) naar Akihabara, wat hoog op het lijstje staat van Lara. Hier is vanalles te bemachtigen wat met manga en anime te maken heeft, of wat maar te maken heeft met Otaku, de jongerencultuur van Japan. Hier zijn warenhuizen vol met 7 verdiepingen vol met spullen,  dus op en neer, in en uit. En na wat gelukzalige uitroepen, uitwisselingen van Yens, vullen de koffers van kids zich gestadig. Helaas voor Lara nog geen leuke hipster of cosplay kleding, maatjes geschikt in europa voor de kinderafdeling, niet voor een gezonde hollandse 16 jarige. Gelukkig wel 2 boeken vol met patronen en methodes voor j-pop kleding gevonden, dus thuis aan de slag. Een deze dagen naar de fabric district dan maar…

Mosburger, japanse fastfoodTijd om de aankopen naar het hotel te brengen na een lunch bij Japan’s bekendste fastfood keten MOS burger.. een lekkere teryaki burger met knisperige partij sla ertussen, yummy! Nu echt even onze lichamen rust geven en gaan we eten aan de overkant van de straat waar de uitgaanswijk Akasaka zich bevindt.  We konden online geen goede indruk van een restaurant vinden dus gaan we kijken. Niet te ver lopen is ons motto en binnen een blok vinden we een tepanyaki restaurant Bum’s genaamd, met Wakyu beef (even geen budget nee). Niet aan de plaat maar in een privé booth want het is algemeen bekend dat als je aan de plaat zit dat je net zo ruikt als je thuis met 10 man gegourmet het… En het was heerlijk! Jamjam… veel te volle buikjes .

En nu lekker slapen, morgen weer een druk programma…

Vergeet niet bij de foto’s Japan te kijken, die worden bijna wel dagelijks bijgewerkt, ook als er even geen tijd /moe om te bloggen!

 

Van platteland en wereldstad

Kawaguchiko & Tokio

Een paar dagen zonder een update van de blog. Deels omdat de internetverbinding in Kawaguchiko niet al te best was; deels ook omdat we gewoon even rustig aan hebben gedaan en er in de dagelijkse routine geen plaats was om nog even over onze avonturen te schrijven.

Op 31 juli gaven we al aan de volgende dag naar het gebied rond Mount Fuji te reizen, als tussenstop op weg naar Tokio. We hadden in Mishima, op de route van Kyoto naar Tokio, een auto gehuurd voor twee dagen. Daarmee zijn we op  vrijdagmiddag naar Kawaguchiko gereden en hebben we op zaterdag de omgeving verkent.We hebben twee nachten doorgebracht in een klein pension in Kawaguchiko. Qua faciliteiten nogal basic; qua hartelijkheid van de gastvrouw en –heer echter geweldig! Het beklimmen van Mount Fuji hebben we maar aan anderen gelaten, vanaf de grond is de berg ook erg indrukwekkend.

Het gebied rond Mount Fuji heft veel natuurschoon: een aantal bergmeren en heel veel bossen.  De temperatuur was er ook wat lager en we hebben zelfs op zaterdag de nodige regen gezien. Eigenlijk wel verfrissend!

Erg leuk op zaterdag was het bezoek aan Nenba, een dorpje gelegen aan het Saiko-meer dat in 1966 door een aardverschuiving na een typhoon geheel werd verwoest. Nu nagebouwd in de oude stijl met beelden van het verleden. En ook de mogelijkheid je te verkleden als samourai of geisha.

 

Op zondagorgen na het ontbijt  weer met de auto teruggereden naar Mishima en de Shinkansen naar Tokio genomen. Daar zitten we een hele week in een hotel in Nagatacho, vlak bij het keizerlijk paleis. Na gisteren de directe omgeving een beetje te hebben verkend zijn we vandaag wat verder aan het kijken.